Nynorskordboka
bismar
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| ein bismar | bismaren | bismarar | bismarane |
Etymology
norrønt bismari; frå lågtyskSenses and Example Sentences
vekt (5) med ei vektstong som er utstyrt med krok eller vektskål og lodd (1, 1);
jamfør bismarpund