Nynorskordboka
pønske, pønse
pønska, pønsa
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å pønsaå pønse | pønsar | pønsa | har pønsa | pøns!pønsa!pønse! |
| å pønskaå pønske | pønskar | pønska | har pønska | pønsk!pønska!pønske! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| pønsa + noun | pønsa + noun | den/det pønsa + noun | pønsa + noun | pønsande |
| pønska + noun | pønska + noun | den/det pønska + noun | pønska + noun | pønskande |
Etymology
gjennom lågtysk; frå fransk penser ‘tenkje’Senses and Example Sentences
sysle med planar om å gjere noko;
grunde, spekulere
Example
- pønske på noko;
- pønske ut nye lure måtar