Nynorskordboka
beisle, beksle
beisla, beksla
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å beislaå beisle | beislar | beisla | har beisla | beisl!beisla!beisle! |
| å bekslaå beksle | bekslar | beksla | har beksla | beksl!beksla!beksle! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| beisla + noun | beisla + noun | den/det beisla + noun | beisla + noun | beislande |
| beksla + noun | beksla + noun | den/det beksla + noun | beksla + noun | bekslande |