Nynorskordboka
mora
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| ein mora | moraen | moraar | moraane |
| moraer | moraene | ||
Etymology
frå latin ‘opphald, utsetjing’, av morari ‘dryge, stanse’Senses and Example Sentences
i jus: forsøming av eller forseinking med å oppfylle føresegner i ein kontrakt til rett tid;
jamfør morarente