Nynorskordboka
miskjenne
miskjenna
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å miskjennaå miskjenne | miskjenner | miskjende | har miskjent | miskjenn! |
| miskjente |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| miskjend + noun | miskjent + noun | den/det miskjende + noun | miskjende + noun | miskjennande |
| miskjent + noun | den/det miskjente + noun | miskjente + noun | ||
Etymology
norrønt miskenna; jamfør mis-Senses and Example Sentences
- ikkje forstå verdien av;
- brukt som adjektiv:
- ein miskjend kunstnar
- ta ein person for å vere ein annan