Nynorskordboka
mankere
mankera
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å mankeraå mankere | mankerer | mankerte | har mankert | manker! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| mankert + noun | mankert + noun | den/det mankerte + noun | mankerte + noun | mankerande |
Etymology
gjennom nederlandsk, frå fransk manquer; opphavleg av latin mancus ‘vanfør, ufullstendig’Senses and Example Sentences
Example
- det mankerer 50 kroner
Example
- kva mankerer det deg?