Nynorskordboka
maner
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| ein maner | maneren | manerar | manerane |
Etymology
norrønt manèr, gjennom fransk manière; frå latin manuarius ‘med handa’, av manus ‘hand’Senses and Example Sentences
Example
- feire jul på norsk maner
- kunstnarleg framstillingsmåte, stil, særleg om stivna, tilgjord form
Example
- bruken av rim vart noko av ein maner hos forfattaren
- særleg i fleirtal: måte å te seg på
Example
- ha gode manerar;
- lære seg fine manerar