Nynorskordboka
bare 2
bara
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å baraå bare | barar | bara | har bara | bar!bara!bare! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| bara + noun | bara + noun | den/det bara + noun | bara + noun | barande |
Etymology
gjennom dansk; frå lågtysk bargen, bergen ‘berge’Senses and Example Sentences
refleksivt:
Set phrases
- bare segla vere, halde seg ifrå
- ikkje kunne bare seg