Nynorskordboka
krengje, krenge
krengja, krenga
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å krengaå krenge | krenger | krengde | har krengt | kreng! |
| å krengjaå krengje | krengjer |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| krengd + noun | krengt + noun | den/det krengde + noun | krengde + noun | krengande |
| krengjande | ||||
Etymology
av lågtysk krengen; samanheng med krank (2Senses and Example Sentences
- halle til sida
Example
- båten krengde sterkt etter grunnstøytinga;
- bilen krengjer litt i svingane
Example
- krengje foten mellom to steinar