Nynorskordboka
kommandør
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| ein kommandør | kommandøren | kommandørar | kommandørane |
Etymology
frå fransk; jamfør kommandereSenses and Example Sentences
- marineoffiser med grad som svarer til oberst (1)
- person som har nest høgaste klasse av eit ordensteikn
Example
- bli kommandør av St. Olav