Nynorskordboka
koloritt
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| ein koloritt | koloritten | kolorittar | kolorittane |
Etymology
frå italiensk ‘farga’; jamfør kolorereSenses and Example Sentences
- samansetjing av fargar (i eit målarstykke);
- klangfarge (1) i eit musikkstykke