Nynorskordboka
avvikle
avvikla
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å avviklaå avvikle | avviklar | avvikla | har avvikla | avvikl!avvikla!avvikle! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| avvikla + noun | avvikla + noun | den/det avvikla + noun | avvikla + noun | avviklande |
Etymology
frå bokmål , opphavleg ‘vikle av’Senses and Example Sentences
- få slutt på (smått om senn);
Example
- avvikle ei verksemd;
- tilskotsordninga blir avvikla neste år
Example
- tilskipinga vart greitt avvikla;
- det vil ta fleire timar å avvikle rennet