Nynorskordboka
klare 2, klåre 2
klara, klåra
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å klaraå klare | klarar | klara | har klara | klar!klara!klare! |
| å klåraå klåre | klårar | klåra | har klåra | klår!klåra!klåre! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| klara + noun | klara + noun | den/det klara + noun | klara + noun | klarande |
| klåra + noun | klåra + noun | den/det klåra + noun | klåra + noun | klårande |
Etymology
av klar (1Senses and Example Sentences
- om himmel, atmosfære: bli klar, klarne (1)
Example
- det klarar opp;
- andletet klara opp
- gjere fri for grums;
Example
- klare kaffien;
- klare røysta
- gjere ei sak, ein samanheng klar, tydeleg
Example
- klare opp eit spørsmål;
- klare tankane