Nynorskordboka
karavell
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| ein karavell | karavellen | karavellar | karavellane |
Etymology
gjennom fransk og spansk carabela, frå mellomalderlatin carabus; opphavleg frå gresk ‘kreps’Senses and Example Sentences
mindre seglskip med høgt akterdekk, særleg brukt i Middelhavet frå mellomalderen og til kring 1500