Nynorskordboka
kanne 2
kanna
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å kannaå kanne | kannar | kanna | har kanna | kann!kanna!kanne! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| kanna + noun | kanna + noun | den/det kanna + noun | kanna + noun | kannande |
Etymology
norrønt kannaSenses and Example Sentences
- kjennast ved;ta seg av
Example
- sauen kannar ikkje lammet sitt
- gjere krav på å eige;
- sjå etter, mønstre