Nynorskordboka
interpolere
interpolera
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å interpoleraå interpolere | interpolerer | interpolerte | har interpolert | interpoler! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| interpolert + noun | interpolert + noun | den/det interpolerte + noun | interpolerte + noun | interpolerande |
Etymology
frå latin , opphavleg interpolare ‘stase opp, friske opp, forfalske’Senses and Example Sentences
- skyte inn ord, setningar eller heile stykke i ein tekst
- i matematikk: slutte frå kjende funksjonsverdiar til mellomliggjande verdiar