Nynorskordboka
interpellere
interpellera
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å interpelleraå interpellere | interpellerer | interpellerte | har interpellert | interpeller! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| interpellert + noun | interpellert + noun | den/det interpellerte + noun | interpellerte + noun | interpellerande |
Etymology
gjennom fransk interpeller; frå latin interpellare ‘avbryte, setje fram innvendingar’Senses and Example Sentences
kome med ein interpellasjon