Nynorskordboka
innkvartere
innkvartera
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å innkvarteraå innkvartere | innkvarterer | innkvarterte | har innkvartert | innkvarter! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| innkvartert + noun | innkvartert + noun | den/det innkvarterte + noun | innkvarterte + noun | innkvarterande |
Etymology
av tysk einquartierenSenses and Example Sentences
gje mellombels husly til;
Example
- stemnedeltakarane greidde ein å innkvartere privat;
- soldatane vart innkvarterte på gardane rundt omkring