Nynorskordboka
hinke
hinka
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å hinkaå hinke | hinkar | hinka | har hinka | hink!hinka!hinke! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| hinka + noun | hinka + noun | den/det hinka + noun | hinka + noun | hinkande |
Etymology
norrønt hinkaSenses and Example Sentences
- gå haltande
Example
- halte og hinke;
- kome hinkande
- hoppe på ein fot
Example
- han hinka bortover