Nynorskordboka
hanke 3
hanka
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å hankaå hanke | hankar | hanka | har hanka | hank!hanka!hanke! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| hanka + noun | hanka + noun | den/det hanka + noun | hanka + noun | hankande |
Etymology
avleidd frå norrønt hanga, før nynorsk hange; jamfør henge (3Senses and Example Sentences
- gjerne vilje feste seg på;henge (etter)
Example
- ho hanka etter gutane
Set phrases
- hanke tilså vidt strekke til
- det var så vidt det hanka til med han