Nynorskordboka
habitus
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| ein habitus | habitusen | habitusar | habitusane |
Etymology
av latin habere ‘eige’Senses and Example Sentences
utsjånad, tilstand
Example
- bestemme planter på habitus