Nynorskordboka
grunnleggje, grunnlegge
grunnleggja, grunnlegga
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å grunnleggaå grunnlegge | grunnlegg | grunnla | har grunnlagt | grunnlegg! |
| å grunnleggjaå grunnleggje |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| grunnlagd + noun | grunnlagt + noun | den/det grunnlagde + noun | grunnlagde + noun | grunnleggande |
| grunnleggjande | ||||
Senses and Example Sentences
- byrje på;skipe, etablere, danne
Example
- grunnleggje ein by;
- dei hadde lenge snakka om å grunnleggje sitt eige parti
- byggje (på), tufte (2, 2)
Example
- politikken er grunnlagd på radikale idear