Nynorskordboka
eminent
adjective
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | |
| eminent | eminent | eminente | eminente |
Etymology
av latin presens partisipp av eminere ‘stå fram’Senses and Example Sentences
eksepsjonelt god;
Example
- ein eminent pianist;
- ha ein eminent teknikk;
- ho viste seg som ein eminent fotballspelar