Nynorskordboka
flamboyant
adjective
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | |
| flamboyant | flamboyant | flamboyante | flamboyante |
Pronunciation
flambåjan´tEtymology
frå fransk, av flamboyer ‘flamme, blusse’Senses and Example Sentences
med prangande utsjånad;
Example
- hertuginna er kjend for å ha ein flamboyant stil;
- ha ei flamboyant framtoning