Nynorskordboka
særbuar
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| ein særbuar | særbuaren | særbuarar | særbuarane |
Senses and Example Sentences
person i eit parforhold som bur for seg sjølv;
til skilnad frå sambuar (1)
Example
- vi er særbuarar, men besøker kvarandre ofte