Nynorskordboka
knocke
knocka
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å knockaå knocke | knockar | knocka | har knocka | knock!knocka!knocke! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| knocka + noun | knocka + noun | den/det knocka + noun | knocka + noun | knockande |
Pronunciation
nåkˋkeEtymology
av engelsk knockSenses and Example Sentences
i boksing: slå ut;
Example
- knocke motstandaren ut