Nynorskordboka
døgenikt
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| ein døgenikt | døgenikten | døgeniktar | døgeniktane |
Etymology
av lågtysk dögen ‘duge’ og nichts ‘ingenting’Senses and Example Sentences
doven og udugeleg person
Example
- vere ein latsabb og ein døgenikt;
- din døgenikt!