Nynorskordboka
trigge
trigga
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å triggaå trigge | triggar | trigga | har trigga | trigg!trigga!trigge! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| trigga + noun | trigga + noun | den/det trigga + noun | trigga + noun | triggande |
Etymology
frå engelskSenses and Example Sentences
setje i gang;
framkalle, stimulere
Example
- musikk triggar kjensler