Nynorskordboka
radbrekke
radbrekka
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å radbrekkaå radbrekke | radbrekker | radbrekte | har radbrekt | radbrekk! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| radbrekt + noun | radbrekt + noun | den/det radbrekte + noun | radbrekte + noun | radbrekkande |
Etymology
frå tysk rad ‘hjul’, og brecken ‘brekke, knuse’; eigenleg knuse lemene og brystkassa til ein brotsmann med eller på eit hjul som straffSenses and Example Sentences
Example
- radbrekke ein song;
- organisten hadde radbrekt den vakre salmen