Nynorskordboka
bønfalle, bønnfalle
bønfalla, bønnfalla
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å bønfallaå bønfalle | bønfell | bønfall | har bønfalle | bønfall! |
| å bønnfallaå bønnfalle | bønnfell | bønnfall | har bønnfalle | bønnfall! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| bønfallen + noun | bønfalle + noun | den/det bønfalne + noun | bønfalne + noun | bønfallande |
| bønnfallen + noun | bønnfalle + noun | den/det bønnfalne + noun | bønnfalne + noun | bønnfallande |