Bokmålsordboka
brukken, brukket
adjective
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | |
| brukken | brukket | brukne | brukne |
| brukket | |||
Etymology
av brekke (2Senses and Example Sentences
som har fått brist, eller som har gått av
Example
- slippe fra fallet med en brukken ankel