Bokmålsordboka
ranke 6
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å ranke | ranker | ranka | har ranka | rank! |
| ranket | har ranket | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| ranka + noun | ranka + noun | den/det ranka + noun | ranka + noun | rankende |
| ranket + noun | ranket + noun | den/det rankede + noun | rankede + noun | |
| den/det rankete + noun | rankete + noun | |||
Pronunciation
rænˋgkeEtymology
fra engelskSenses and Example Sentences
plassere på rankingliste;
rangere
Example
- hun er ranket som verdens beste kvinnelige utforkjører