Bokmålsordboka
walkietalkie
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| en walkietalkie | walkietalkien | walkietalkier | walkietalkiene |
Pronunciation
våkitåˊkiEtymology
fra engelsk, av walk ‘gå’ og talk ‘snakke’Senses and Example Sentences
liten, bærbar radiotelefon med sender og mottaker, brukt til trådløs kommunikasjon over korte distanser
Example
- snakke i walkietalkie;
- høre spraking fra walkietalkien