Bokmålsordboka
vanrøkte
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å vanrøkte | vanrøkter | vanrøkta | har vanrøkta | vanrøkt! |
| vanrøktet | har vanrøktet | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| vanrøkta + noun | vanrøkta + noun | den/det vanrøkta + noun | vanrøkta + noun | vanrøktende |
| vanrøktet + noun | vanrøktet + noun | den/det vanrøktede + noun | vanrøktede + noun | |
| den/det vanrøktete + noun | vanrøktete + noun | |||