Bokmålsordboka
vankelmodig
adjective
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | |
| vankelmodig | vankelmodig | vankelmodige | vankelmodige |
Etymology
etter tysk vankel; beslektet med vankeSenses and Example Sentences
Example
- et vankelmodig sinn;
- en vankelmodig person