Bokmålsordboka
ubegrunnet, ubegrunna
adjective
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | |
| ubegrunna | ubegrunna | ubegrunna | ubegrunna |
| ubegrunnet | ubegrunnet | ubegrunnede | ubegrunnede |
| ubegrunnete | ubegrunnete | ||
Senses and Example Sentences
som ikke er begrunnet;
Example
- en ubegrunnet påstand