Bokmålsordboka
trutne
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å trutne | trutner | trutna | har trutna | trutn!trutne! |
| trutnet | har trutnet | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| trutna + noun | trutna + noun | den/det trutna + noun | trutna + noun | trutnende |
| trutnet + noun | trutnet + noun | den/det trutnede + noun | trutnede + noun | |
| den/det trutnete + noun | trutnete + noun | |||
Etymology
norrønt þrútna, av trutenSenses and Example Sentences
- svulme, svelle, hovne opp
Example
- fingeren trutner
- om treverk: svelle, bli tett
Example
- båten lakk som en sil før den trutnet