Bokmålsordboka
tine 1
noun feminine or masculine
| gender | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form | |
| masculine | en tine | tinen | tiner | tinene |
| feminine | ei/en tine | tina | ||
Etymology
gjennom fransk ‘balje, spann’; av latin tina ‘vinfat’Senses and Example Sentences
oval eller rund treeske med bærehåndtak i lokket
Example
- gamle tiner er blitt antikviteter