Bokmålsordboka
tilbakekalle
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å tilbakekalle | tilbakekaller | tilbakekalte | har tilbakekalt | tilbakekall! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| tilbakekalt + noun | tilbakekalt + noun | den/det tilbakekalte + noun | tilbakekalte + noun | tilbakekallende |
Senses and Example Sentences
kalle, ta tilbake, annullere
Example
- tilbakekalle en beskyldning, melding, påstand;
- tilbakekalle en utsending – kalle, beordre hjem