Bokmålsordboka
staure
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å staure | staurer | staura | har staura | staur! |
| stauret | har stauret | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| staura + noun | staura + noun | den/det staura + noun | staura + noun | staurende |
| stauret + noun | stauret + noun | den/det staurede + noun | staurede + noun | |
| den/det staurete + noun | staurete + noun | |||