Bokmålsordboka
skinke
noun feminine or masculine
| gender | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form | |
| masculine | en skinke | skinken | skinker | skinkene |
| feminine | ei/en skinke | skinka | ||
Etymology
fra lavtysk ‘lårbein’; beslektet med skankSenses and Example Sentences
- (kjøtt fra) lår fra bakbein av gris (eller annet dyr)
Example
- henge opp skinka til speking
- som etterledd i ord som
- parmaskinke
- spekeskinke
Example
- få vondt i skinka