Bokmålsordboka
selvrådig, sjølrådig
adjective
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | |
| selvrådig | selvrådig | selvrådige | selvrådige |
| sjølrådig | sjølrådig | sjølrådige | sjølrådige |
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | |
| selvrådig | selvrådig | selvrådige | selvrådige |
| sjølrådig | sjølrådig | sjølrådige | sjølrådige |