Bokmålsordboka
runke
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å runke | runker | runka | har runka | runk! |
| runket | har runket | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| runka + noun | runka + noun | den/det runka + noun | runka + noun | runkende |
| runket + noun | runket + noun | den/det runkede + noun | runkede + noun | |
| den/det runkete + noun | runkete + noun | |||
Senses and Example Sentences
om mann: onanere