Bokmålsordboka
rekke 5
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å rekke | rekker | rekket | har rekket | rekk! |
| rekkte | har rekkt | |||
| rekte | har rekt |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| rekket + noun | rekket + noun | den/det rekkede + noun | rekkede + noun | rekkende |
| den/det rekkete + noun | rekkete + noun | |||
| rekkt + noun | rekkt + noun | den/det rekkte + noun | rekkte + noun | |
| rekt + noun | rekt + noun | den/det rekte + noun | rekte + noun | |
Etymology
norrønt rekjaSet phrases
- rekke oppløsne tråd i strikketøy eller lignende
- hun rekte opp genseren