Bokmålsordboka
pante
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å pante | panter | panta | har panta | pant! |
| pantet | har pantet | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| panta + noun | panta + noun | den/det panta + noun | panta + noun | pantende |
| pantet + noun | pantet + noun | den/det pantede + noun | pantede + noun | |
| den/det pantete + noun | pantete + noun | |||
Etymology
norrønt panta, fra lavtysk; jamfør pant (2Senses and Example Sentences
- levere gjenstand, ofte flasker, en kan få utbetalt pant (1, 1) for
Example
- flaskene kan du pante
- levere noe til en pantelåner for å få penger;stille noe som garanti for et lån eller lignende
Example
- han pantet alle verdisakene sine
- kreve pant;