Bokmålsordboka
oreigning
noun masculine or feminine
| gender | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form | |
| masculine | en oreigning | oreigningen | oreigninger | oreigningene |
| feminine | ei/en oreigning | oreigninga | ||
Senses and Example Sentences
det å oreigne;