Bokmålsordboka
officium
noun neuter
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| et officium | officiet | officier | officiaofficiene |
Pronunciation
åfiˊsiumEtymology
fra latin ‘tjeneste’Senses and Example Sentences
- (kirkelig) embete, tjeneste eller plikt