Bokmålsordboka
nuntius
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| en nuntius | nuntien | nuntier | nuntiene |
| nuntiusen | |||
| nuntiuser | nuntiusene | ||
Pronunciation
nunˊsius eller nunˊtsiusEtymology
fra latin ‘budbringer’Senses and Example Sentences
sendemann fra pavestolen;
jamfør ambassadør (1)