Bokmålsordboka
normal 1
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| en normal | normalen | normaler | normalene |
Etymology
fra fransk; jamfør normal (2Senses and Example Sentences
- det alminnelige, det gjennomsnittlige
Example
- temperaturen er litt under normalen
- (språklig) mønster, rettesnor gitt i en regelsamling
- som etterledd i ord som
- læreboknormal
- rettskrivingsnormal
- i matematikk: linje som står loddrett på en annen linje eller flate