Bokmålsordboka
mystifisere
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å mystifisere | mystifiserer | mystifiserte | har mystifisert | mystifiser! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| mystifisert + noun | mystifisert + noun | den/det mystifiserte + noun | mystifiserte + noun | mystifiserende |
Etymology
gjennom tysk, fra fransk; jamfør mystikkSenses and Example Sentences
Example
- kunstneren prøvde å mystifisere sitt eget liv